Passie voor letteren

In het ronde tafelgesprek gaan Cindy en haar jongste, Christoffel van tien, in gesprek over een boek die zij samen hebben gelezen. Dit keer bespreken zij Sherlock honds en de gestolen kroonjuwelen.

De kroonjuwelen zijn gestolen uit Paleis Koestdijk. Sherlock Honds en dr. Jane Katson gaan op onderzoek uit. Wie is de dief? De wezel in regenjas? Poedel Molly Regenton? Kenzo de Dobermann? Wilco het konijn? Of toch iemand anders? En wat is er met Ivo Knokewijer, de koningshuisverslaggever van het Algemeen Katblad? Met zo veel verdachten en het rioolspook dat het onderzoek dwarsboomt wordt het nog een hele kluif om de dader te vinden. Gelukkig kregen de speurneuzen hulp van Christoffel en Cindy.

Cindy: ‘Wat was het leuk om Sherlock en Katson te helpen met het terug vinden van de kroonjuwelen. Als echte detectives zijn we op onderzoek uitgegaan, maar wat een speurtocht was het. Een paar keer zaten we  op een verkeerd spoor, maar uiteindelijk wisten we de dief toch te pakken en zijn de kroonjuwelen weer aan de koningin overhandigd. Had jij gelijk door wie de dader was?’

Christoffel: ‘Nee, maar dat komt ook doordat er steeds weer nieuwe personages bijkwamen. Ik vond het ook erg leuk om met de puzzels Sherlock en Katson te helpen de zaak op te lossen.

Cindy: ‘Dat was het zeker. Alhoewel ik het wel jammer vind dat de puzzel met de geheime code op pagina honderdtwaalf niet meegenomen is bij het vertalen uit het Engels naar het Nederlands. Nu is de brief voor de jongere lezertjes die nog geen Engels kennen niet te begrijpen. Wat ik er weer wel leuk aan vind is dat het in deze puzzel om een geheime code gaat die echt bestaat. De Morse code. Deze code werd vroeger in de oorlog gebruikt om geheime boodschappen door te geven via een radiosignaal. Op die manier kon de vijand het bericht niet lezen als zij deze onderschepten. Maar je zou ook met je zaklamp geheime boodschappen kunnen doorseinen met de Morsecode, door lange en korte lichtsignalen met je lamp te geven. Het lange signaal staat dan voor een streep. De korte voor een punt.’

‘Door wie zijn de tekeningen eigenlijk gemaakt?’

‘Door John Bigwood. Ik heb niet zo veel over hem kunnen vinden behalve dat hij een Engelse  illustrator en grafisch ontwerper is.’

‘Wat is een grafisch ontwerper?’

‘Een grafisch ontwerper is verantwoordelijk hoe drukwerk, zoals bijvoorbeeld  folders, posters, verpakkingen eruitzien. En in dit geval de boekomslag, de tekeningen en puzzels in het boek. Bij mijn zoektocht naar John Bigwood zag ik wel dat er meer boeken van Sherlock Honds zijn uitgegeven. Twee daarvan zijn vertaald naar het Nederlands. Degene die we nu hebben gelezen en Sherlock Honds en het masker van de Farao. In het Engels zijn er nog een aantal boeken verschenen.’

‘Welke dan?’

‘Vertaald naar het Nederlands zijn dat Sherlock Honds en het onheil in Manhattan, Sherlock Honds en de gruwel van het spookkasteel, en Sherlock Honds en het tijdentabel avontuur.’

‘Die wil ik ook lezen!’

‘Dan maar hopen dat ze snel vertaalt worden. Het is inderdaad een leuk boek om te lezen. Ik vind het vooral leuk hoe humorvol de auteur alles uit het dagelijks leven vertaald heeft naar de dierenwereld:’

Al snel zagen we de grote grijze koepel van paleis Koestdijk voor ons. Het was het grootste gebouw van de stad. Het had drieverdiepingen en meer dan honderd manden om in te slapen. Dertig hofdames en butlers zorgden voor de koningin en stoere Duitse herders hielden buiten de wacht.

Pagina 18

De auteur van de Sherlock Honds serie is de Engelse schrijver Tim Collins.

Collins is onder andere bekend geworden met zijn humoristische serie Het dagboek van Nurdius Maximus dat gaat over een Romeinse jongen die leeft in de tijd van Julius Caesar. En de serie Hoe ik per ongeluk … werd. Een grappig en spannend avontuur met historische weetjes naar gelang het beroep van piraat, ridder of gladiator die in de titel staat. Zijn boeken zijn in meer dan veertig talen vertaald.

Foto afkomstig van Kinderboeken.nl  daar vind je ook leuke downloads voor bij de boeken.

Cindy: ‘Weet je dat het voor mij eigenlijk heel erg leuk was om Sherlock Honds samen met jou te lezen?’

Christoffel: ‘O ja, waarom dan?’

‘Sherlock Honds is geïnspireerd op Sherlock Holmes.  Een fictieve detective afkomstig uit verhalen voor volwassenen.  Sir Arthur Conan Doyle schreef voor het eerst over hem in 1887,’

‘Dat is lang geleden!’

‘Ja, echt hè. Als Sherlock Holmes echt zou bestaan dan zou hij nu honderdzesendertig jaar oud zijn. Alleen Sinterklaas is ouder. Maar goed, ik vond het heel leuk om met jou dit verhaal te lezen, omdat mama vroeger fan was van Sherlock Holmes en in dit boek zitten veel gelijkenissen. Sherlock Holmes en Honds natuurlijk. En zo heette zijn goede vriend dr. Watson,’

‘Dr. Katson!’

‘Ja, en zijn aartsvijand is de superslimme schurk professor Moriarty,’

‘Moriratty!’

‘ Ook in het verhaal van Sir Arthur Conan Doyle wonen Holmes en Watson samen, in een appartement aan 221B Baker Street. En wat is het adres van Honds en Katson?’

‘Blafstraat 221B!’

‘Holmes rookte een pijp.  Honds rookt op zijn manier een pijp door op een bot te kauwen en beide Sherlocks spelen viool. Dus je begrijpt dat ik dit wel een leuke kennismaking voor jou vindt met mijn idool van vroeger. Alleen het grote verschil is dat Sherlock Holmes over menselijke personages gaat en Sherlock Honds over dieren. Lees nou nog eens het voorwoord.’

‘Alle personages in dit boek zijn verzonnen. Elke gelijkenis met echte nog levende of overleden personen is puur toeval.’

‘Ik vind dat humor van de auteur. Allereerst omdat het verhaal geïnspireerd is op Sherlock Holmes en daarmee toch wel enige gelijkenis heeft. Het is eigenlijk een soort knipoog naar sir Arthur Conan Doyle. Daarnaast vind ik het humor. Alsof er mensen bestaan die met een staart rondlopen zoals Honds of Katson. Hoe vind jij het verhaal?’

‘Leuk. Niet echt heel erg spannend. Wel op het laatst. Niet omdat het eng was, maar omdat ik wilde weten wie de dader zou zijn.’

‘Hoeveel sterren geef jij het?’

‘Vier.’

‘Waarom vier sterren en niet vijf?’

‘Nou, omdat er fouten in zitten, echt heel veel fouten. Het is dat de speuropdrachten zo leuk waren anders had het boek van mij drie sterren gekregen.’

‘Ja, jammer is dat van die fouten, niet alleen grammaticaal, maar ook op dat moment wanneer Katson achter Sherlock aan loopt, maar toch als eerste de winkel binnenstapt bij de souvenirwinkel van mol en ineens de leidende rol heeft in het onderzoek.  Was een beetje raar. Ik vraag mij af of de auteur daar zelf ook een beetje in de war raakte van het perspectief. Daar had ikzelf af en toe ook wel een beetje moeite mee. Normaal gesproken kijk je vanuit het perspectief van het hoofdpersonage. In Sherlock Honds kijk je juist vanuit een ander perspectief, die van Katson, naar het hoofdpersonage. Dat was af en toe even verwarrend. Maar voor de rest vind ik het echt een heel erg leuk boek. Met de opdrachten, die soms best moeilijk waren. Het is maar goed dat de oplossingen achterin staan, want we hadden ze niet allemaal goed. Dan had de koningin haar kroonjuwelen nog niet terug gehad. Ook vind ik de vormgeving leuk, de tekening en kleuren op de kaft, de tekeningen bij het verhaal, de humor waarmee alles wordt vertelt, hoe de auteur alles op de dierenwereld wist toe te passen, en het verhaal zelf had steeds weer een andere wending. Daarom krijgt Sherlock Honds en de gestolen kroonjuwelen van mij ook vier sterren.’

Christoffel:

Cindy: